| ๒. มโนชชาดก |
| |
| ว่าด้วยคบคนชั่วไม่ได้ความสุขยั่งยืน |
| |
| [๙๗๖] เพราะเหตุที่ธนูโก่ง และสายธนูสะบัด |
| ฉะนั้น มโนชะมฤคราชสหายของเรา ถูกฆ่า |
| แน่นอน. |
| [๙๗๗] ช่างเถอะ เราจะหลีกเข้าป่าที่เร้นลับไป |
| ตามสบาย เพื่อนเช่นนี้จะไม่มี เรายังมีชีวิต |
| อยู่คงได้เพื่อนอีก. |
| [๙๗๘] ผู้คบหาคนเลวตามปกติ จะไม่ประสบ |
| ความสุขโดยส่วนเดียว จงดูมโนชะผู้นอนอยู่ |
| เถิด ผู้เชื่อฟังอนุสาสนีของสุนัขจิ้งจอกชื่อ |
| คิริยะ. |
| [๙๗๙] แม่จะไม่บันเทิงใจ เพราะลูกมีเพื่อนที่ |
| เลวทราม จงดูมโนชะผู้นอนจมกองเลือดของ |
| ตนอยู่เถิด. |
| [๙๘๐] คนผู้ที่ไม่ทำตามถ้อยคำของผู้เกื้อกูล ผู้ชี้ |
| ประโยชน์ให้ จะประสบอย่างนี้ และจะพบ |