ยักษ์มองดูทาง    เห็นพระโพธิสัตว์นั้น    แล้วจึงคิดว่า    ชายคนนี้ไม่มา
โดยทำนองการมาในวันอื่น ๆ    จักมีเหตุอะไรหนอ ?     พระโพธิสัตว์ไป
ใกล้ต้นไม้   เอาปลายดาบผลักถาดภัตตาหารเข้าไปภายในร่มไม้   ตนเอง
ยืนอยู่สุดร่มไม้นั่นเอง   กล่าวคาถาที่ ๑  ว่า :-
                        ดูก่อนมีเทพ  ผู้สิงสถิตอยู่ ณ  ต้นไทรนี้
           พระราชาทรงส่งภัตตาหารเจือด้วยเนื้อสะอาด
           มาให้ท่าน  ขอท่านจงออกมารับประทานเถิด.
         บรรดาบทเหล่านั้น    บทว่า    ปาเหสิ    ความว่า    ทรงส่งมา.
บทว่า  มฆเทวสฺมึ   อธิวตฺเถ   ความว่า  ต้นไทร   เขาเรียกว่า   มฆเทพ
พระโพธิสัตว์เรียกเทวดาว่า   ท่านผู้สิงอยู่ในต้นไทรนั้น.
         ยักษ์ได้ฟังคำนั้นแล้ว      คิดว่า      เราจักลวงชายคนนี้ให้เข้ามา
ภายในร่มไม้   แล้วจึงจะกิน   ดังนี้แล้ว  ได้กล่าวคาถาที่ ๒ ว่า :-
                        มาเถิดมาณพ    จงถือเอาภัตตาหารผสม-
           ด้วยกับข้าว   จงมาเถิดมาณพ   ท่านจงกินเถิด
           เราทั้ง  ๒  จักกินด้วยกัน.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   ภิกฺขํ   ได้แก่   ภัตตาหารประจำ.
บทว่า   สูปิตํ   ความว่า   ถึงพร้อมด้วยกับข้าว.
         ต่อจากนั้น   พระโพธิสัตว์ได้กล่าวคาถา ๒  คาถาว่า :-