ท่านเอาจงพระขรรค์,    ฉัตรและฉลองพระบาท
           ไปเถิด  มารดาของท่านก็จงเห็นท่าน  และท่าน
           ก็จงเห็นมารดา   โดยสวัสดีเถิด.
         พึงทราบวินิจฉัยในคาถานั้น.  ยักษ์เรียกพระโพธิสัตว์ว่า   สุตนะ.
บทว่า   ยถา   ภาสสิ   ความว่า   ประโยชน์ของเรานั่นเอง    ตามที่ท่าน
พูดถึง   ย่อมเจริญแก่เราทีเดียว.
         พระโพธิสัตว์ได้ยินคำของยักษ์นั้น  แล้วปลื้มใจว่า   งานของเรา
สำเร็จแล้ว     ยักษ์เราทรมานได้แล้ว     เราได้ทรัพย์จำนวนมาก   ทั้งได้
ปฏิบัติตามพระราชดำรัสแล้ว  เมื่อจะทำการอนุโมทนา   จึงได้กล่าวคาถา
สุดท้าย   ว่า :-
                        ดูก่อนยักษ์   ขอท่านจงเป็นผู้มีความสุข
           พร้อมกับญาติทั้งหมดเหมือนกัน.      เราได้ทั้ง
           ทรัพย์  ทั้งได้ปฏิบัติตามพระราชดำรัส.
         ก็แหละพระโพธิสัตว์  ครั้นกล่าวคาถาแล้ว   ก็เรียกยักษ์มา  แล้ว
บอกอานิสงส์ศีลและโทษทุศีลว่า   ดูก่อนสหาย    เมื่อก่อนท่านทำอกุศล-
กรรมไว้    จึงเกิดเป็นคนกักขละหยาบคาย    มีเนื้อเลือดผู้อื่นเป็นภักษา-
หาร    ต่อแต่นี้ไป    ท่านอย่าได้ทำอกุศลกรรม    มีปาณาติบาตเป็นต้น
แล้วให้ยักษ์ตั้งอยู่ในศีล  ๕    กล่าวว่า    ท่านจะมีประโยชน์อะไรด้วยการ
อยู่ในป่า    มาเถิด     เราจะให้ท่านนั่งที่ประตูพระนคร    แล้วทำให้มีลาภ