มีภัตตาหารที่เลิศเป็นต้น  ออกไปกับยักษ์ ให้ยักษ์นั่นแหละถือพระขรรค์
เป็นต้น  ได้ไปเมืองพาราณสี.  อำมาตย์ทั้งหลายพากันกราบทูลพระราชา
ว่า    สุตนมาณพพายักษ์มา.    พระราชามีหมู่อำมาตย์ห้อมล้อม   ทำการ
ต้อนรับ. พระโพธิสัตว์  ให้ยักษ์นั่งที่ประตูนคร ทำให้เขามีลาภ มีภัตตาหาร
ที่เลิศเป็นต้น      แล้วเสด็จเข้าพระนคร      ทรงให้ตึกลองเที่ยวประกาศ
ให้ชาวพระนครประชุมกัน      ตรัสบอกคุณงามความดีของพระโพธิสัตว์
แล้วโปรดเกล้า ๆ  พระราชทานตำแหน่งเสนาบดีแก่พระโพธิสัตว์   และ
พระองค์เองก็ทรงดำรงอยู่ในโอวาทของพระโพธิสัตว์  ทรงทำบุญทั้งหลาย
มีทานเป็นต้น   แล้วได้ทรงมีสวรรค์เป็นที่ไปในเบื้องหน้า
         พระศาสดา        ครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาทรงประกาศ
สัจธรรมทั้งหลาย       แล้วทรงประชุมชาดกไว้      ในที่สุดแห่งสัจธรรม
พระภิกษุผู้เลี้ยงมารดาได้ตั้งอยู่ในโสดาปัตติผล.   ยักษ์ในครั้งนั้น  ได้แก่
พระองคุลิมาลในบัดนี้     พระราชา  ได้แก่   พระอานนท์   ส่วนมาณพ
ได้แก่   เราตถาคตฉะนั้นแล.
                           จบ   อรรถกถาสุตนชาดกที่  ๓