๔.  คิชฌชาดก

ว่าด้วยเมื่อถึงคราวพินาศความคิดย่อมวิบัติ

         [๙๙๐]   ท่านเหล่านั้น    พ่อแม่ของเราแก่เฒ่าแล้ว
           อาศัยอยู่ที่ซอกเขาจักทำอย่างไรหนอ  เราก็ติด
           บ่วง   ตกอยู่ในอำนาจของนายพรานนิลิยะ.
         [๙๙๑]   แร้ง       เจ้าโอดครวญทำไม     การโอด
           ครวญของเจ้าจะมีประโยชน์อะไรเล่า     ข้าไม่
           เคยได้ยินหรือไม่เคยเห็นนกพูดภาษาคนได้
           เลย.
         [๙๙๒]   เราเลี้ยงพ่อแม่ผู้แก่เฒ่า    แล้วอาศัยอยู่ที่
           ซอกเขา  ท่านจักทำอย่างไรหนอ   เมื่อเราตก
           อยู่ในอำนาจของท่านแล้ว.
         [๙๙๓]   ชาวโลกพูดกันว่า    แร้งมองเห็นซากศพ
           ไกลถึงร้อยโยชน์     เหตุไฉนเจ้าแม้เข้าไปใกล้
           ข่ายและบ่วงแล้ว   จึงไม่รู้จัก.
         [๙๙๔]   เมื่อใดความเสื่อมจะมี       และสัตว์จะมี
           ความสิ้นชีวิต       เมื่อนั้นเขาแม้จะเข้าไปใกล้
           ตาข่ายและบ่วง   แล้วก็ไม่รู้จัก.