| หมดที่พึ่งขาดอาหารปัจจัย เห็นจักผอมตายที่ถ้ำในภูเขานั่นเอง ดังนี้ |
| กล่าวคาถาที่ ๑ ไปพลางว่า :- |
| ท่านเหล่านั้น พ่อแม่ของเราแก่เฒ่าแล้ว |
| อาศัยอยู่ที่ซอกเขา จักทำอย่างไรหนอ เราก็ |
| ติดบ่วงตกอยู่ในอำนาจของนายพรานนิลิยะ. |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า นิลิยสฺส ได้แก่บุตรของนายพราน |
| ที่มีชื่ออย่างนี้ บุตรของนายพรานได้ยินคำโอดครวญของแร้งนั้นแล้ว |
| จึงกล่าวว่า :- |
| แร้ง เจ้าโอดครวญทำไม การโอด |
| ครวญของเจ้าจะมีประโยชน์อะไรเล่า ข้าไม่ |
| เคยได้ยินหรือไม่เคยเห็นนกพูดภาษาคนได้เลย |
| ว่า เราเลี้ยงพ่อแม่ผู้แก่เฒ่าแล้ว อาศัยอยู่ที่ |
| ซอกเขา ท่านจักทำอย่างไรหนอ ? เมื่อเราตก |
| อยู่ในอำนาจของท่านแล้ว ชาวโลกพูดกันว่า |
| แร้งมองเห็นซากศพไกลถึงร้อยโยชน์ เหตุไฉน |
| เจ้าแม้เข้าไปใกล้ตาข่ายและบ่วงแล้วจึงไม่รู้ |
| จัก เมื่อใดความเสื่อมจะมี และสัตว์จะมี |
| ความสิ้นชีวิต เมื่อนั้นเขาแม้จะเข้าไปใกล้ |
๒๓๗
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๒๓๙ 