คดีมามากทีเดียว   คือคดีมากมาย  ของพราหมณ์และคหบดีทั้งหลายเหล่า
นั้นๆ    เราพิจารณา    คือวินิจฉัยมาแล้ว   เรานั้นจักไม่อาจพิจารณาคดี
ของสัตว์ ๔ เท้าทั้งหลาย  ผู้มีชาติเสมอกัน    เช่นท่านทั้งหลายได้อย่างไร
เราจะระงับความร้าวรานของท่านทั้งหลาย     สหาย       ความวิวาทบาด
หมางกัน    จงสงบคือระงับไป   เพราะอาศัยเรา.     ก็แหละ    ครั้นกล่าว
อย่างนี้แล้ว   มันก็แบ่งปลาเป็น ๓ ส่วนแล้วบอกว่า.   ดูก่อนนากตัวเที่ยว
หากินตามฝั่ง  เจ้าจงคาบเอาท่อนหาง  ท่อนหัวจงเป็นของตัวเที่ยวหากิน
ในน้ำลึก.  บทว่า   อจฺจายํ    มชฺฌิโม    ขณฺโฑ   ความว่า  อีกส่วนท่อน
กลางนี้.   อีกอย่างหนึ่งบทว่า   อจฺจ   ความว่า  เลยไป   คือท่อนที่อยู่เลย
ส่วนทั้ง ๒ นี้ไป  ได้แก่ท่อนกลางนี้    จักเป็นของผู้พิพากษา   คือนายผู้
วินิจฉัยคดี.
         สุนัขจิ้งจอกครั้นแบ่งปลาอย่างนี้แล้ว  ก็บอกว่า  เจ้าทั้งหลายอย่า
ทะเลาะกันแล้วพากันกินท่อนหางและท่อนหัวเถิด   แล้วก็เอาปากคาบเอา
ท่อนกลางหนีไปทั้ง ๆ  ที่นาก ๒ ตัวนั้นเห็นอยู่นั่นแหละ.  นาก ๒ ตัวนั้น
นั่งหน้าเสียเหมือนแพ้ตั้งพันครั้ง   แล้วได้กล่าวคาถาที่ ๖ ว่า :-
                        ถ้าเราไม่วิวาทกันไซร้      ท่อนกลางก็จัก
           เป็นอาหารไปได้นานวัน       แต่เพราะวิวาทกัน
           สุนัขจิ้งจอกจึงนำเอาปลาตะเพียนแดงที่ไม่ใช่
           หัวไม่ใช่หางไป  คือท่อนกลาง.