| ฝ่ายสุนัขจิ้งจอกดีใจว่า วันนี้เราจักให้เมียกินปลาตะเพียนแดง |
| แล้วได้มาที่สำนักของเมียนั้น. นางเมียเห็นผัวกำลังมาดีใจเป็นอย่างยิ่ง |
| จึงได้กล่าวคาถานี้ว่า :- |
| วันนี้ฉันเห็นผัวมีอาหารเต็มปาก จึงชื่น |
| ใจเหมือนกษัตริย์ได้ราชสมบัติเป็นพระราชา |
| แล้ว พึงทรงชื่นพระทัย ก็ปานกัน. |
| ครั้นกล่าวคาถานี้แล้ว เมื่อถามถึงอุบายที่ได้อาหารมา จึงกล่าว |
| คาถานี้ว่า :- |
| พี่เป็นสัตว์เกิดบนบก ไฉนหนอ จึงจับ |
| ปลาในน้ำได้ ดูก่อนพี่ร่วมชีวิต พี่ถูกฉันถาม |
| แล้ว ขอจงบอกฉันว่า พี่ได้มาอย่างไร ? |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า กถนฺนุ ความว่า เมื่อสุนัขจิ้งจอก |
| ผัวบอกว่า จงกินเถิดน้อง แล้ววางชิ้นปลาไว้ข้างหน้า สุนัขจิ้งจอก |
| ตัวเป็นเมีย จึงถามว่า พี่เป็นสัตว์เกิดบนบก แต่จับปลาในน้ำมาได้ |
| อย่างไร ? |
| สุนัขจิ้งจอกตัวเป็นผัว เมื่อจะบอกอุบายที่ได้ปลานั้นมา จึงกล่าว |
| คาถาติดต่อกันไปว่า :- |
๒๔๙
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๒๕๑ 