คนทั้งหลายผ่ายผอม  เพราะวิวาทกัน  มี
           ความสิ้นทรัพย์   ก็เพราะวิวาทกัน  นาก ๒ ตัว
           พลาดปลาชิ้นนี้  เพราะทะเลาะกัน  แม่งามงอน
           เจ้าจงกินปลาตะเพียนแดงเถิด.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   วิวาเทน   กิสา   โหนฺติ  ความว่า
น้องนางผู้เจริญเอ๋ย   สัตว์เหล่านี้   เมื่อทำการวิวาทกัน   อาศัยการวิวาท
จะฝ่ายผอม   คือมีเนื้อและโลหิตน้อย.      บทว่า    วิวาเทน     ธนกฺขยา
ความว่า   ถึงความสิ้นทรัพย์ทั้งหลาย  มีเงินและทองเป็นต้น  ก็มี  เพราะ
การวิวาทกันนั่นเอง.   เมื่อคนทั้ง ๒ วิวาทกัน    คนหนึ่งแพ้    เพราะแพ้
จึงถึงความสิ้นทรัพย์   เพราะให้ส่วนแห่งความชนะแก่ผู้พิพากษา.  บทว่า
ชินา   อุทฺทา   ความว่า  นาก ๒  ตัวพลาดปลาชิ้นนี้ไป   เพราะวิวาทกัน
นั่นเอง   เพราะฉะนั้น   เธออย่าถามถึงเหตุแห่งปลาชิ้นนี้ที่เรานำมาแล้ว
ดูก่อนน้อง   เธอจงกินปลาตะเพียนแดงชิ้นนี้อย่างเดียว.
         คาถาบอกนี้  เป็นคาถาของ พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้ตรัสรู้ยิ่งแล้ว
ว่า   ดังนี้ :-
                        ในหมู่มนุษย์ ข้อพิพาทกันเกิดขึ้น ณ ที่ใด
           พวกเขาจะวิ่งหาผู้พิพากษา     เพราะผู้พิพากษา
           เป็นผู้แนะนำพวกเขา        ฝ่ายพวกเขาก็จะเสีย