ทรัพย์ ณ  ที่นั้น  เหมือนนาก  ๒  ตัวนั้นเอง  แต่
           คลังหลวงเจริญขึ้น.
          บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   เอวเมว    ความว่า   ดูก่อนภิกษุ
ทั้งหลาย  นาก  ๒  ตัวนั้น   พลาดไปแล้วฉันใด   ถึงในหมู่มนุษย์ก็เช่นนั้น
เหมือนกัน ณ ที่ใด เกิดการวิวาทกันขึ้น ณ ที่นั้น  คนทั้งหลายจะวิ่งหา
ผู้พิพากษา  คือเข้าไปหาเจ้านายผู้ตัดสิน.  เพราะเหตุไร ?  เพราะว่า  ท่าน
เป็นผู้แนะนำพวกเขา   อธิบายว่า   เป็นผู้จะให้ข้อพิพาทของพวกเขา   ที่
ทะเลาะกันสงบลงได้.   บทว่า    ธนาปิ   ตตฺถ    ความว่า   พวกเขาผู้วิวาท
กันจะเสื่อมแม้จากทรัพย์  ณ ที่นั้น    อธิบายว่า    จะเสื่อมจากของที่มีอยู่
ของตน.  แต่คลังหลวงจะเจริญขึ้น    เพราะสินไหม   และเพราะรับส่วน
แบ่งจากชัยชนะ.
         พระศาสดาครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแล้ว     ทรงประชุม
ชาดกไว้ว่า  สุนัขจิ้งจอกในครั้งนั้น  ได้แก่พระอุปนันทะในบัดนี้   นาก
๒ ตัว  ได้แก่ภิกษุแก่ ๒ รูป ส่วนรุกขเทวา ผู้ทำเหตุนั้นให้เห็นประจักษ์
ได้แก่เราตถาคต  ฉะนี้แล.
                      จบ  อรรถกถาทัพพปุปผชาดกที่  ๕