| เราจะให้นั้นยังมีอยู่หรือ ท่านถูกเราถามแล้ว |
| จงบอกเหตุอย่างอื่นที่ทำได้ยากกว่าแก่เรา. |
| [๑๐๑๐] คนทั้งหลายไม่รักษาคำที่พูดไว้ คำที่พูด |
| ที่เปล่งออกไปนั้นก็ไม่มีผล ก็ผู้ใดให้ปฏิญญา |
| ไว้แล้ว ก็ตัดทอนความโลภได้ การบั่นทอน |
| ความโลภของผู้นั้นนั้น เป็นสิ่งที่ทำได้ยาก ว่า |
| การกลืนดาบและกว่าการให้ปฏิญญานั้น เหตุ |
| อย่างอันทุกอย่างเป็นสิ่งที่ทำได้ง่าย. ข้าแต่ |
| พระเจ้ามคธ ขอพระองค์โปรดทรงทราบอย่าง |
| นี้เถิด. |
| [๑๐๑๑] ปุกกุสบัณฑิตผู้ฉลาดในธรรม กล่าวแก้ |
| ข้อความแห่งปัญหาแล้ว บัดนี้ เราจะถามเสนก- |
| บัณฑิตกว่า สิ่งที่ทำได้ยากว่าการให้สิ่งของนั้น |
| ยังมีอยู่หรือ ท่านถูกเราถามแล้ว ขอจงบอก |
| เหตุอย่างอื่นที่ทำได้ยากกว่าแก่เรา. |
| [๑๐๑๒] คนควรให้ทาน จะน้อยหรือมากก็ไม่ว่า |
| แต่ผู้ใดครั้นให้แล้วไม่เดือดร้อนใจในภายหลัง |
| การไม่เดือดร้อนใจนั้นเป็นสิ่งที่ทำได้ยากกว่า |
๒๕๓
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๒๕๕ 