| การกลืนดาบ กว่าการพูดว่าจะให้สิ่งของและ |
| กว่าการให้สิ่งของที่รักนั้น. เหตุอย่างอื่นทั้ง |
| หมดเป็นสิ่งที่ทำได้ง่าย ข้าแต่พระเจ้ามคธ ขอ |
| พระองค์โปรดทรงทราบอย่างนี้. |
| [๑๐๑๓] อายุรบัณฑิตแก้ปัญหาแล้ว และปุกกุส- |
| บัณฑิต ก็แก้ปัญหาแล้ว ส่วนเสนกบัณฑิต |
| ครอบงำปัญหาหมดทุกข้อว่า คนให้ทานแล้วไม่ |
| ควรร้อนใจภายหลัง อย่างที่เสนกบัณฑิตพูด. |
| จบ ทสัณณกชาดกที่ ๖ |
| |
| อรรถกถาทสัณณกชาดกที่ ๖ |
| |
| พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ |
| การยั่วยวนของภรรยาเก่า จึงตรัสเรื่องนี้ มีคำเริ่มต้นว่า ทสณฺณกํ |
| ติขิณธารํ ดังนี้. |
| ดังจะกล่าวโดยย่อ พระศาสดาตรัสถาม ภิกษุนั้นว่า ได้ทราบว่า |
| เธอกระสันอยากสึกจริงหรือ ? เมื่อเธอทราบทูลว่า จริงพระเจ้าข้า ตรัส |
| ถามต่อว่า ใครยั่วให้กระสัน ? เมื่อเธอทูลว่า ภรรยาเก่าพระเจ้าข้า |
| จึงตรัสว่า ดูก่อนภิกษุ หญิงนี้ทำอนัตถะให้เธอ ไม่เฉพาะในบัดนี้ แม้ |
๒๕๔
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๒๕๖ 