ที่ทำได้ยากกว่าการกลืนดาบนี้มีอยู่   ท่านถูกเราถามแล้ว  จงบอกเหตุนั้น
แก่เรา.
         ลำดับนั้นอายุรบัณฑิต     เมื่อทูลบอกพระราชา     จึงกล่าวคาถา
ที่  ๒  ว่า :-
                        ก็ผู้ใดพึงกล่าวว่า  เราจะให้การกล่าวของ
           เขานั้นเป็นสิ่งที่ทำได้ยากกว่า   การกลืนดาบที่
           ดื่มโลหิตของผู้อื่นที่กระทบเข้าแล้ว    ของชาย
           คนนั้น  เพราะความโลภ  เหตุอย่างอื่นทุกอย่าง
           เป็นสิ่งที่ทำได้ง่าย      ข้าแต่พระเจ้ามคธ      ขอ
           พระองค์โปรดทรงทราบอย่างนี้เถิด.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า  วชฺชา   ความว่า  พึงกล่าว.  บทว่า  ตํ
ทุกฺกรตรํ  ความว่า  การพูดว่า  เราจักให้นั้น  เป็นสิ่งที่ทำได้ยากกว่านั้น.
บทว่า   สพฺพญฺํ    ความว่า    เหตุอย่างอื่นแม้ทุกอย่างเว้นไว้แต่การพูด
ว่า เราจักให้ของชื่อนี้แก่ท่าน  เป็นสิ่งที่ทำได้ง่าย.  อายุรบัณฑิตร้องเรียก
พระราชาโดยพระโคตรว่า   พระเจ้ามคธ.
         เมื่อพระราชาทรงสดับคำของอายุรบัณฑิตแล้ว       ทรงพิจารณา
ถ้อยคำนั้นนั่นแหละว่า ได้ทราบว่า  การพูดว่า  เราจะให้สิ่งของชื่อนี้เป็น
สิ่งที่ทำได้ยากกว่าการกลืนดาบ  และเราก็ได้พูดออกไปแล้วว่า  เราจักให้