พระราชเทวีแก่บุตรของปุโรหิต  เราทำกรรมที่ทำได้ยากแล้วหนอ  ความ
เศร้าโศกในพระราชหฤทัยเบาบางไปแล้วหน่อยหนึ่ง  พระองค์ทรงดำริว่า
แต่กรรมอย่างอื่นที่ทำได้ยากกว่าการพูดว่า  เราจะให้ของสิ่งนี้แก่ผู้อื่นนั้น
ยังมีอยู่หรือไม่หนอ      เมื่อทรงปราศรัยกับปุกกุสบัณฑิต    จึงตรัสคาถา
ที่  ๓  ว่า :-
                        อายุรบัณฑิตผู้ฉลาดในธรรม    กล่าวแก้
           ข้อความแห่งปัญหาแล้ว.   บัดนี้   เราจะขอถาม
           ปุกกุสบัณฑิตว่า  สิ่งที่ทำได้ยากกว่า    การบอก
           ว่าเราจะให้นั้นยังมีอยู่หรือ     มีเหตุอย่างอื่นใด
           ที่ทำได้ยาก  ท่านผู้ถูกเราถามแล้ว  จงบอกเหตุ
           นั้นแก่เรา.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   ปญฺหํ  อตฺถํ   มีคำอธิบายว่า  กล่าว
แก้ข้อความแห่งปัญหาแล้ว.   บทว่า   ธมฺมสฺส   โกวิโท  ได้แก่ผู้ฉลาด
ในอรรถที่ส่องถึงข้อความของธรรมะนั้น.   บทว่า  ตโต  ความว่า  สิ่งที่
ทำได้ยากกว่าการพูดนั้นมีอยู่หรือ.
         ลำดับนั้นปุกกุสบัณฑิต    เมื่อจะทูลแก้ปัญหาถวายพระองค์   จึง
กล่าวคาถาที่ ๔ ว่า :-