| ปุกกุสบัณฑิตผู้ฉลาดในธรรม กล่าวแก้ข้อ |
| ความแห่งปัญหาแล้ว บัดนี้ เราจะถามเสนก |
| บัณฑิตว่า สิ่งที่ทำได้ยากกว่าการให้สิ่งของนั้น |
| ยังมีอยู่หรือ เหตุอย่างอื่นใดที่ทำได้ยากยังมี |
| อยู่ ท่านถูกเราถามแล้ว ขอจงบอกเหตุอื่นที่ |
| ทำได้ยากกว่าแก่เรา. |
| เสนกบัณฑิต เมื่อจะทูลแก้ปัญหาถวายพระองค์ จึงกล่าวคาถา |
| ที่ ๖ ว่า :- |
| คนควรให้ทานจะน้อยหรือมากก็ไม่ว่า แต่ |
| ผู้ใดครั้นให้แล้ว ไม่เดือดร้อนใจในภายหลัง |
| การไม่เดือดร้อนใจนั้น เป็นสิ่งที่ทำได้ยากกว่า |
| การกลืนดาบกว่าการพูดว่าจะให้สิ่งของ และ |
| กว่าการให้สิ่งของที่รักนั้น. เหตุอย่างอื่นทั้ง |
| หมด เป็นสิ่งที่ทำได้ง่าย ข้าแต่พระเจ้ามคธ |
| ขอพระองค์โปรดทรงทราบอย่างนี้. |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า นานุตปฺเป ความว่า ผู้ใดครั้นให้ |
| ของรัก ที่ตนรักใคร่ ที่ตนชอบใจอย่างยิ่งแก่ผู้อื่นแล้ว ไม่ปรารภถึงของ |
| รักนั้น เดือดร้อนใจภายหลัง คือไม่เศร้าโศกอย่างนี้ว่า เราให้ของสิ่งนี้ |
๒๖๑
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๒๖๓ 