| ๗. เสนกชาดก |
| |
| ว่าด้วยผู้มีปัญญาช่วยคนอื่นได้ |
| |
| [๑๐๑๔] ท่านหัวเสีย มีอินทรีย์ คือนัยตาโรยแล้ว |
| น้ำตาไหลจากตาของท่านทั้ง ๒ ข้าง ท่านสูญ |
| เสียอะไรไปหรือ ก็ท่านต้องการอะไรจึงมา |
| ที่นี่ เชิญเถิด เชิญบอกให้เราทราบเถิด. |
| [๑๐๑๕] ยักษ์รุกขเทวดาบอกว่า วันนี้เมื่อข้าพเจ้า |
| ไปถึงบ้านเมียของข้าพเจ้าจะตาย แต่ถ้าข้าพเจ้า |
| ไปไม่ถึงก็จะมีความตายเอง. ข้าพเจ้าหวาดหวั่น |
| เพราะทุกข์นั้น ข้าแต่ท่านเสนกะ ขอท่านจง |
| บอกเหตุนั้นแก่ข้าพเจ้าด้วยเถิด. |
| [๑๐๑๖] เราคิดค้นหาเหตุหลายอย่าง บรรดาเหตุ |
| เหล่านี้ เหตุที่เราจะบอกนั่นแหละเป็นของจริง |
| ดูก่อนพราหมณ์ เราเข้าใจว่า งูเห่าหม้อตัวหนึ่ง |
| ได้เลื้อยเข้าไปอยู่ในไถ้ข้าวตูของท่านผู้ไม่รู้สึก. |
| [๑๐๑๗] ท่านจงเอาท่อนไม้เคาะไถ้ดูเถิด จะเห็น |
| งูมีลิ้น ๒ แฉก พ่นพิษเลื้อยออกมา ท่านจะ |