| สิ้นความเคลือบแคลงสงสัย วันนี้แหละ ท่าน |
| จงแก้ไถ้เถิด ท่านจะเห็นงู. |
| [๑๐๑๘] พราหมณ์นั้นสลดใจ ทิ้งไถ้ข้าวตูลง |
| ท่ามกลางบริษัท ลำดับนั้น งูพิษที่มีพิษร้าย |
| ได้แผ่แม่เบี้ยเลื้อยออกมา. |
| [๑๐๑๙] เป็นการได้ลาภที่ดีของพระเจ้าชนก ที่ |
| ทรงเห็นเสนกบัณฑิตผู้มีปัญญาดี ท่านเป็นผู้ |
| เปิดเครื่องปิดบังออกได้หรืออย่างไร จึงเห็น |
| ของทุกอย่าง ข้าแต่ท่านพราหมณ์ ญาณของ |
| ท่านเป็นญาณที่น่าพิศวงนัก ทรัพย์เหล่านั้นของ |
| ข้าพเจ้ามีอยู่ ๗๐๐ กหาปณะ ขอท่านจงรับเอา |
| ทั้งหมดเถิด ข้าพเจ้าขอมอบให้ท่าน เพราะว่า |
| วันนั้นข้าพเจ้าได้ชีวิตไว้ เพราะท่าน อีกโสดหนึ่ง |
| ท่านก็ได้ทำความสวัสดีให้แก่ภรรยาของข้าพ- |
| เจ้าด้วย. |
| [๑๐๒๐] บัณฑิตทั้งหลายจะไม่รับค่าจ้าง เพราะ |
| คาถาทั้งหลายที่ไพเราะที่ตนกล่าวดีแล้ว ดูก่อน |
๒๖๖
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๒๖๘ 