ไปด้วยของหอม     ในธรรมสภาที่เขาเตรียมไว้แล้ว    ก็แสดงธรรมด้วย
พุทธลีลา.     ธรรมกถาของท่านเป็นเช่นกับธรรมกถาของพระพุทธเจ้า
ทั้งหลายก็ปานกัน.    ลำดับนั้น    พราหมณ์ชราคนหนึ่งเที่ยวหาขอเงิน
ได้เงินพันกหาปณะ     เก็บฝากไว้ที่ตระกูลพราหมณ์ตระกูลหนึ่ง   แล้ว
คิดว่า  เราจะเที่ยวขออีก  ดังนี้   แล้วก็ไป.   ในเวลาพราหมณ์นั้นไปแล้ว
ตระกูลนั้นใช้กหาปณะหมด.    พราหมณ์นั้นกลับมา    แล้วขอกหาปณะ
คืน.  พราหมณ์ไม่อาจจะให้กหาปณะคืนได้  จึงได้ให้ธิดาของตนให้เป็น
นางบำเรอบาท คือเมียของพราหมณ์นั้น.   พราหมณ์พานางไปอยู่กินกัน
ที่หมู่บ้านตำบลหนึ่ง   ไม่ไกลจากนครพาราณสี.    คราที่นั้น    ภรรยา
ของเขาผู้ไม่อิ่มในกาม   เพราะยังสาว  จึงประพฤติมิจฉาจาร  คือเป็นชู้
กับพราหมณ์หนุ่มคนหนึ่ง.      เพราะว่า     ขึ้นชื่อว่าของที่ไม่รู้จักอิ่มมี
๑๖  อย่าง   คือ :-
         ๑.   มหาสมุทรไม่อิ่มด้วยน้ำที่ไหลมาทุกทิศทุกทาง.
         ๒.   ไฟไม่อิ่มด้วยเชื้อ.
         ๓.   พระราชาไม่ทรงอิ่มด้วยราชสมบัติ.
         ๔.   คนพาลไม่อิ่มด้วยบาป.
         ๕.   หญิงไม่อิ่มด้วยของ  ๓  อย่างเหล่านี้      คือ    เมถุนธรรม  ๑
               เครื่องประดับ  ๑   การคลอดบุตร ๑.
         ๖.   พราหมณ์ไม่อิ่มด้วยมนต์.