ท่านหัวเสีย  มีอันทรีย์  คือนัยตาโรยแล้ว
           น้ำตาไหลจากตาของท่านทั้ง ๒  ข้าง.  ท่านสูญ
           เสียอะไรไป     ก็ท่านต้องการอะไร   จึงมาที่นี่
           เชิญเถิด.    เชิญบอกให้เราทราบเถิด.
         บรรดาบทเหล่านั้น     บทว่า    กุปิตินฺทฺริโยสิ    ความว่า    พระ-
มหาสัตว์พูดว่า     ท่านมีอินทรีย์โรยแล้ว     หมายถึงจักขุนทรีย์นั่นเอง.
ศัพท์ว่า   อิงฺฆ    เป็นนิบาต  ใช้ในความหมายตักเตือน.  จริงอยู่  พระ-
มหาสัตว์     เมื่อจะตักเตือนพราหมณ์นั้น    จึงกล่าวอย่างนี้ว่า    ดูก่อน
พราหมณ์     ธรรมดาสัตว์ทั้งหลายเศร้าโศกคร่ำครวญกัน   เพราะเหตุ
๒ ประการ   คือ  เมื่อสูญเสียญาติที่รักบางคน  ในบรรดาสัตว์และสังขาร
ทั้งหลายนั่นเอง  หรือปรารถนาญาติที่รักบางคนนั่นเอง     แต่ไม่ได้ดัง
ต้องการ.  ในจำนวน  ๒  อย่างนั้น  ท่านสูญเสียอิฏฐผลข้อไหน   ก็ท่าน
ปรารถนาอะไร   จึงมาที่นี่ ?   ขอจงบอกเรื่องนี้แก่เราโดยเร็วเถิด.
         ลำดับนั้น      พราหมณ์เมื่อจะบอกเหตุแห่งความโศกของตนแก่
พระมหาสัตว์   จึงกล่าวคาถาที่ ๒   ว่า :-
                        ยักษ์รุกขเทวดาบอกว่า  วันนี้  เมื่อข้าพเจ้า
           ไปถึงบ้านเมียของข้าพเจ้าจะตาย แต่ถ้าข้าพเจ้า
           ไปไม่ถึงก็จะมีความตายเอง.  ข้าพเจ้าหวาดหวั่น