๒๗๙    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๒๘๑
         ก็แล   เมื่อพระมหาสัตว์กล่าวแก้ปัญหาอย่างนี้  แล้วหมองูคนหนึ่ง
ก็ใส่กุญแจปากงู แล้วก็จับงูไปปล่อยในป่า. พราหมณ์เข้าไปเฝ้าพระราชา
ให้พระองค์ทรงมีชัย  แล้วประคองอัญชลี  เมื่อจะสดุดีพระราชา จึงกล่าว
คาถากึ่งคาถาว่า.
                        เป็นการได้ลาภที่ดีของพระเจ้าชนก    ที่
           ทรงเห็นเสนกบัณฑิตผู้มีปัญญาดี.
         คาถานั้นมีอรรถอธิบายว่า  พระชนกพระองค์ใดทรงลืมพระนคร
แล้วได้ทรงเห็นเสนกบัณฑิตผู้มีปัญญาดี  คือมีปัญญาสูงสุด ด้วยพระเนตร
ที่น่ารักทุกขณะที่ทรงปรารถนาจะเห็น      การได้ทอดพระเนตรเห็นทุก
ขณะที่ทรงพระประสงค์เหล่านั้น     ของพระเจ้าชนกนั้น     เป็นลาภที่
พระองศ์ทรงได้แล้วดีจริง ๆ  คือบรรดาลาภทั้งหมดที่พระเจ้าชนกนั้นทรง
ได้แล้ว     ลาภเหล่านั้นเท่านั้น.   ชื่อว่าเป็นลาภที่ทรงได้มาดีแล้ว.
         ก็แหละ  ครั้นถวายสดุดีพระราชา  แล้วพราหมณ์ได้หยิบเอาเงิน
๗๐๐  กหาปณะออกมาจากไถ้  ประสงค์จะสดุดีพระมหาสัตว์ให้ความชื่น-
ชม   จึงกล่าวคาถา ๑ กับครั้งคาถาว่า :-
                        ท่านเป็นผู้เปิดเครื่องปิดบังออกได้หรือ
           อย่างไร      จึงเห็นของทุกอย่าง       ข้าแต่ท่าน
           พราหมณ์  ญาณของท่านเป็นญาณที่น่าพิศวงนัก
หน้า ๒๘๐