ทรัพย์เหล่านี้ของข้าพเจ้ามีอยู่   ๗๐๐  กหาปณะ
           ขอท่านจงรับเอาทั้งหมดเถิด     ข้าพเจ้าขอมอบ
           ให้ท่าน  เพราะว่า  วันนี้ข้าพเจ้าได้ชีวิตไว้ เพราะ
           ท่าน  อีกโสดหนึ่ง    ท่านก็ได้ทำความสวัสดี
           ให้แก่ภรรยาของข้าพเจ้าด้วย.
         บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า   วิวฏฺฏจฺฉโท   นุ   สิ   สพฺพทสฺสี
ความว่า  พราหมณ์ถามด้วยอำนาจการสดุดีว่า  ท่านเป็นสัพพัญญูพุทธ-
เจ้าผู้ทรงเปิดเครื่องปกปิดในอาการของธรรมทุกอย่าง      คือทรงเป็นผู้มี
ธรรมที่ควรรู้    อันเปิดเผยแล้วหรืออย่างไร     บทว่า    าณํ    นุ    เต
พฺราหมฺมณ   ภึสรูปํ    ความว่า   ข้าแต่ท่านพราหมณ์   เมื่อท่านเป็นผู้รู้
ทุกสิ่ง      ญาณของท่านเป็นญาณที่พิลึกเหลือเกิน      คือมีกำลังเหมือน
สัพพัญญุตญาณ.  บทว่า   ตยา   หิ    เม  ความว่า  วันนี้ข้าพเจ้าได้ชีวิต
มา  เพราะท่านให้.    บทว่า    อโถปิ    ภริยายมกาสิ   โสตฺถึ    ความว่า
อีกโสดหนึ่ง    ท่านเองก็ได้ทำความสวัสดีแก่ภรรยาของผม.    พราหมณ์
นั้น    ครั้นพูดอย่างนี้แล้ว   ก็อ้อนวอนพระโพธิสัตว์แล้วอ้อนวอนอีกว่า
ถ้าหากมีทรัพย์แสนหนึ่งไซร้    ข้าพเจ้าก็ต้องให้ทีเดียว.    แต่ทรัพย์ของ
ข้าพเจ้ามีเพียงเท่านี้เท่านั้น   ขอท่านจงรับทรัพย์ ๗๐๐ กหาปณะเหล่านี้
เถิด.