[๑๐๒๕]   ผู้มีปัญญาทั้งหลาย เห็นผู้ขอมาแล้ว  ไม่
           ขึ้งเคียดเลย.  ข้าแต่ท่านผู้ประพฤติพรหมจรรย์
           พระคุณเจ้าเป็นที่รักของโยม    พระคุณเจ้าต้อง
           ประสงค์อะไรที่ควรบอก ขอพระคุณเจ้าจงบอก.
         [๑๐๒๖]   ผู้มีปัญญาทั้งหลายจะไม่ออกปากขอเลย
           ธีรชนควรรู้ไว้     พระอริยเจ้าทั้งหลาย        ยืน
           เจาะจงอยู่ที่ใด    นั่นคือการขอของพระอริยเจ้า
           ทั้งหลาย.
         [๑๐๒๗]   ข้าแต่ท่านพราหมณ์  โยมขอถวายโคนม
           สีแดงพันตัวพร้อมกับโคตัวผู้แก่พระคุณเจ้า
           เพราะผู้มีอาจาระอันประเสริฐ   ได้ฟังคาถาที่
           ประกอบด้วยธรรมของท่านแล้ว    เหตุไฉนจะ
           ไม่ถวายทานแก่ท่านผู้มีอาจาระอันประเสริฐ.
                             จบ  อัฏฐิเสนชาดกที่  ๘

อรรถกถาอัฏฐิเสนชาดกที่  ๘

         พระศาสดาทรงอาศัยเมืองอาฬาวี   เสด็จประทับอยู่  ณ  อัคคาฬว-
เจดีย์    ทรงปรารภกุฏิการสิกขาบท   จึงตรัสเรื่องนี้    มีคำเริ่มต้นว่า  เย