ข้าแต่ท่านพราหมณ์  โยมขอถวายโคนม
           สีแดงพันตัวพร้อมกับโคตัวผู้แก่พระคุณเจ้า
           เพราะผู้มีอาจาระอันประเสริฐ  ได้ฟังคาถาที่
           ประกอบด้วยธรรมของท่านแล้ว    เหตุไฉนจะ
           ไม่ถวายทานแก่ท่านผู้มีอาจาระอันประเสริฐ.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า  โรหินีนํ  ความว่า     มีสีแดง.   บทว่า
ควํ    สหสฺสํ    ความว่า      โยมจะถวายโคชนิดนี้พันตัวแด่พระคุณเจ้า
เพื่อประโยชน์แก่การดื่มรสนมสดและนมเปรี้ยวเป็นต้น   ขอพระคุณเจ้า
จงรับโคนั้นของโยม.   บทว่า  อริโย  ได้แก่ผู้มีอาจาระประเสริฐ.   บทว่า
อริยสฺส   ความว่า  แก่ท่านผู้มีอาจาระประเสริฐ.   บทว่า   กถํ  น  ทชฺชา
ความว่า   เหตุไร   จึงจะไม่ถวาย.
         เมื่อพระราชาตรัสอย่างนี้แล้ว     พระโพธิสัตว์     ก็ทูลปฏิเสธว่า
มหาบพิตร  ธรรมดาบรรพชิต        ไม่มีความกังวลอะไร         อาตมา-
ภาพไม่มีความต้องการด้วยแม่โคทั้งหลาย.      พระราชาทรงดำรงอยู่แล้ว
ในโอวาทของพระโพธิสัตว์นั้น  ทรงบำเพ็ญบุญมีทานเป็นต้น  ได้เป็นผู้
มีสวรรค์เป็นที่ไปในเบื้องหน้า.   ฝ่ายพระโพธิสัตว์มีฌานไม่เสื่อมเกิดขึ้น
แล้วในพรหมโลก.