๙.  กปิชาดก

ว่าด้วยคุณธรรมของผู้บริหารคณะ

         [๑๐๒๘]   ผู้จองเวรอยู่   ณ  ที่ใด  บัณฑิตไม่ควรอยู่
           ณ  ที่นั้น   ในที่มีคนจองเวร    อยู่คืนเดียวหรือ
           ๒  คืน   ก็เป็นทุกข์.
         [๑๐๒๙]   คนที่เป็นหัวหน้าใจเบา    เมื่อคนใจเบา
           คล้อยตามจะทำหน้าที่จองเวร    เพราะเหตุแห่ง
           กระบี่ตัวเดียว   เขาได้ทำความย่อยยับให้กระบี่
           ทั้งฝูง.
         [๑๐๓๐]   ก็คนพาลแต่สำคัญตนว่าเป็นบัณฑิตบริ-
           หารหมู่คณะลุอำนาจความคิดของตน   คงนอน
           ตายเหมือนกระบี่ตัวนี้ฉะนั้น.
         [๑๐๓๑]   คนโง่แต่มีกำลังบริหารหมู่คณะก็ไม่ดี ไม่
           เป็นประโยชน์แก่เหล่าญาติเหมือนนกต่อ   ไม่
           เป็นประโยชน์แก่นกทั้งหลายฉะนั้น.