| [๘๓๕] พระราชาได้พระราชทานหมู่บ้านชั้นดีแก่ |
| ดาบส เพราะอนุศาสนีบทใด เพราะอนุศาสนี |
| บทนั้นนั่นเอง คนแจวเรือได้ตบปากดาบส. |
| [๘๓๖] ถาดข้าวก็แตก ภรรยาก็ถูกตบ และเด็ก |
| ในครรภ์ก็ตกฟากลงที่พื้นดิน เขาไม่อาจจะให้ |
| ประโยชน์งอกเงยขึ้น เพราะโอวาทนั้น เหมือน |
| เนื้อไม่อาจจะให้ประโยชน์เกิดขึ้น เพราะทอง- |
| คำฉะนั้น. |
| จบ อาวาริยชาดกที่ ๑ |
| |
| อรรถกถาชาดก |
| ฉักกนิบาต |
| อรรถกถาอาวาริยวรรคที่ ๑ |
| |
| อรรถกถาอาวาริยชาดกที่ ๑ |
| |
| พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ |
| ติตถนาวิกคนแจวเรือประจำท่าคนหนึ่ง จึงตรัสเรื่องนี้ มีคำเริ่มต้นว่า |
| มาสุ กุชฺฌ ภูมิปติ ดังนี้. |