พวกเราแล้วก็ตาย.  พระโพธิสัตว์มานั่งที่ท่ามกลางฝูงวานรพูดว่า  ธรรม-
ดาว่าพวกไม่เชื่อโอวาทของบัณฑิตทั้งหลาย   อยู่ในที่อยู่ของคู่เวร    จัก
พินาศอย่างนี้  แล้วได้กล่าวคาถาเหล่านี้ด้วยสามารถแห่งการตักเตือนฝูง
วานรว่า:-
                        ผู้จองเวรอยู่ ณ ที่ใด   บัณฑิตไม่ควรอยู่
           ณ   ที่นั้น  ในที่มีคนจองเวร  อยู่คืนเดียวหรือ
           ๒  คืน  ก็เป็นทุกข์.    คนที่เป็นหัวหน้าใจเบา
           เมื่อคนใจเบาคล้อยตาม เขาจะทำหน้าที่จองเวร
           เพราะเหตุแห่งกระบี่ตัวเดียว     เขาได้ทำความ
           ย่อยยับให้กระบี่ทั้งฝูง.     ก็คนพาลสำคัญตนว่า
           เป็นบัณฑิต   บริหารหมู่คณะลุอำนาจความคิด
           ของตน    คงนอนตายเหมือนวานรตัวนี้ฉะนั้น.
           คนโง่แต่มีกำลังบริหารหมู่คณะก็ไม่ดี   ไม่เป็น
           ประโยชน์แต่เหล่าญาติ  เหมือนนกต่อ  ไม่เป็น
           ประโยชน์แก่นกทั้งหลายฉะนั้น.       ส่วนคน
           ฉลาดมีกำลังบริหารหมู่คณะดี   เป็นประโยชน์
           แก่เหล่าญาติ เหมือนท้าววาสวะ เป็นประโยชน์
           แก่ทวยเทพชาวไตรทศฉะนั้น.   อนึ่ง   ผู้ใดเห็น