ดี  มีพรต  อันใด  เราตถาคตระลึกถึงพรต  ศีล
           และจรณะเก่าของท่านนั้นได้       เหมือนนอน
           หลับแล้วตื่นขึ้น  ระลึกถึงฝันได้   ฉะนั้น.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า    อปาเยสิ   ความว่า   ให้ดื่มแล้ว.
บทว่า  ฆมฺมนิ   สปฺปเรเต  ความว่า   ผู้ปางตายเพราะความร้อน   คือ
ลำบากเพราะความร้อนแผดเผาเหลือเกิน.     บทว่า  สุตฺตปฺปพุทฺโธว
ความว่าระลึกถึงพรตเป็นต้น  ได้เหมือนนอนหลับไปในเวลาย่ำรุ่งฝัน
เห็นแล้วตื่นขึ้น  ระลึกถึงความฝันนั้น  ฉะนั้น.
         ได้ยินว่า     พกพรหมนั้นในกัปป์ ๆ  หนึ่ง     เป็นดาบส     อยู่ที่
ทะเลทรายกันดารน้ำ  ได้นำน้ำดื่มมาให้คนจำนวนมากที่เดินทางกันดาร.
อยู่มาวันหนึ่ง    พ่อค้าพวกหนึ่ง     เดินทางไปถึงทะเลทรายที่กันดารน้ำ
ด้วยเกวียน   ๕๐๐  เล่ม   คนทั้งหลายไม่สามารกำหนดทิศทางได้    เดิน
ทางไป ๗  วัน  สิ้นฟืนสิ้นน้ำ  หมดอาหาร  ถูกความอยากครอบงำ  คิดว่า
บัดนี้   พวกเราไม่มีชีวิตแล้ว     พากันพักเกวียนเป็นวงรอบแล้ว    ต่างก็
ปล่อยโคไปแล้วก็พากันนอนอยู่ใต้เกวียนของตน.  ครั้งนั้น    ดาบสรำลึก
ไปเห็นพ่อค้าเหล่านั้นแล้วคิดว่า     เมื่อเราเห็นอยู่ขอคนทั้งหลายจงอย่า
พินาศเถิด    จึงได้บันดาลให้กระแสน้ำคงคาเกิดขึ้น  เฉพาะหน้าของพวก
พ่อค้าด้วยอานุภาพฤทธิ์ของตน.   และได้เนรมิตไพรสณฑ์แห่งหนึ่งไว้ใน
ที่ไม่ไกล.   พวกมนุษย์ได้ดื่มน้ำและอาบน้ำให้โคทั้งหลายอิ่มหนำสำราญ