อย่างนี้แล้ว   จึงได้ตรัสอย่างนี้.   ก็อีกอย่างหนึ่ง   เมื่อจะให้มหาพรหมทั้ง
หมด กำหนดรู้กรรมที่พรหมนั้น  พกพรหม  ทำไว้ในมนุษยโลกนั่นเอง
จึงตรัสคำนี้ไว้.
         พกพรหม นั้น  ระลึกถึงกรรมที่ตนได้ทำไว้  ตามพระดำรัสของ
พระศาสดาได้แล้ว      เมื่อจะทำการสดุดีพระตถาคต      จึงได้กล่าวคาถา
สุดท้ายไว้ว่า :-
                        พระองค์ทรงทราบอายุของข้าพระองค์นั่น
           ได้แน่นอนแม้สิ่งอื่นพระองค์ก็ทรงทราบเพราะ
           พระองค์ทรงเป็นพระพุทธเจ้าแท้จริง  จริงอย่าง
           นั้น   พระรัศมีอันรุ่งโรจน์ของพระองค์นี้     จึง
           ส่องพรหมโลกให้สว่างไสวอยู่.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า  ตถา  หิ  พุทโธ   ความว่า  เพราะว่า
พระองค์ทรงเป็น พระพุทธเจ้า แท้จริง     อันธรรมดาว่า พระะพุทธเจ้า
ทั้งหลายจะไม่มีสิ่งที่ไม่ทรงรู้ด้วยว่าท่านเท่านั้นชื่อว่าพุทธะ เพราะตรัสรู้
ธรรมทุกอย่างนั่นเอง.   บทว่า   ตถา    หิ   ตายํ   ความว่า   ก็อีกอย่างหนึ่ง
เพราะทรงเป็น พระพุทธเจ้า นั่นเอง  พระรัศมีจากพระสรีระของพระ-
องค์ที่รุ่งโรจน์.   บทว่า   โอภาสยํ  ติฏฺ€ติ   ความว่า  พระรัศมีจากพระ-
สรีระนี้  จึงส่องพรหมโลก  แม้ทั้งหมดนี้ให้สว่างไสวอยู่.