๒.  คันธารวรรค

๑.  คันธารชาดก

ว่าด้วยพูดคำมีประโยชน์เขาโกรธไม่ควรกล่าว

         [๑๐๔๓]   ท่านทิ้งหมู่บ้านที่บริบูรณ์   ๑๖,๐๐๐  หมู่
           และคลังที่เดิมด้วยทรัพย์มาแล้ว  บัดนี้ยังจะทำ
           การสะสมอยู่อีก.
         [๑๐๔๔]   ท่านละทิ้งที่อยู่คือคันธารรัฐ     หนีจาก
           การปกครองในราชธานี  ที่มีทรัพย์พอเพียงแล้ว
           บัดนี้ยังจะปกครองในที่นี้อีก.
         [๑๐๔๕]   ดูก่อนท่านวิเทหะ          เรากล่าวธรรมะ
           ความจริง   เราไม่ชอบธรรมความไม่จริง   เมื่อ
           เรากล่าวคำเป็นธรรมอยู่   บาปก็ไม่เปรอะเปื้อน
           เรา.
         [๑๐๔๖]   คนอื่นได้รับความแค้นเคือง     เพราะคำ
           พูดอย่างใดอย่างหนึ่ง   ถึงแม้ว่าคำพูดนั้นจะมี
           ประโยชน์มาก  บัณฑิตก็ไม่ควรพูด.
         [๑๐๔๗]   ผู้ถูกตักเตือน  จะแค้นเคืองหรือไม่แค้น
           เคืองก็ตามเถิด   จะเขี่ยทิ้งเหมือนโปรยแกลบ