ทิ้งก็ตาม  เมื่อเขากล่าวคำเป็นธรรมอยู่  ขึ้นชื่อ
           ว่าบาปย่อมไม่เปรอะเปื้อน.
         [๑๐๔๘]   ถ้าสัตว์เหล่านั้น     ไม่มีปัญญาของตนเอง
           หรือวินัยที่ศึกษาดีแล้วไซร้       คนจำนวนมากก็
           จะเที่ยวไปเหมือนกระบือตาบอดเที่ยวไปในป่า
         [๑๐๔๙]   แต่เพราะเหตุที่ธีรชนบางเหล่าศึกษาดี
           แล้ว  ในสำนักอาจารย์  ฉะนั้นธีรชนผู้มีวินัย
           ที่ได้แนะนำแล้ว   จึงมีจิตตั้งมั่นเที่ยวไปอยู่.
                            จบ  คันธารชาดกที่  ๑

อรรถกถาคันธารวรรคที่  ๒

อรรถกถาคันธารชาดกที่  ๑

         พระศาสดาเมื่อประทับอยู่    ณ   พระวิหารเชตวัน      ทรงปรารภ
เภสัชชสันนิธิการสิกขาบท   สิกขาบทว่าด้วยการทำการสะสมเภสัช  แล้ว
จึงตรัสเรื่องนี้    มีคำเริ่มต้นว่า    หิตฺวา    คามสหสฺสานิ     ดังนี้
         ก็เรื่องเกิดขึ้นแล้วที่กรุงราชคฤห์.     ความพิสดารว่า     เมื่อท่าน
ปิลินทวัจฉะไปพระราชวังเพื่อปล่อยคนตระกูลผู้รักษาอาราม   แล้วสร้าง
ปราสาททองถวายพระราชาด้วยกำลังฤทธิ์     คนทั้งหลายเลื่อมใสพากัน