๓๓    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๓๕
รโช  จ  ธูโม  จ   ความว่า  กามทั้งหลาย   อาตมาภาพประกาศไว้แล้วว่า
เป็นธุลีด้วย   เป็นควันด้วย  เพราะเป็นเช่นกับด้วยธุลีและควัน.   อุปมา
เหมือนหนึ่งว่า   ร่างกายของชายที่อาบน้ำสะอาดแล้ว   ลูบไล้และตกแต่ง
ดีแล้ว    แต่มีฝุ่นที่ละเอียดตกลงที่ร่างกาย    จะมีสีคล้ำ   ปราศจากความ
งาม  ทำให้หม่นหมอง  ฉันใด  พระโยคาวจรทั้งหลาย  ก็ฉันนั้นเหมือน
กัน   แม้มาแล้ว    โดยทางอากาศเหาะได้   ด้วยกำลังฤทธิ์     ปรากฏแล้ว
ในโลก   เหมือนพระจันทร์และพระอาทิตย์   ก็มีสีมัวหมอง   ปราศจาก
ความงาม    เป็นผู้เศร้าหมองแล้ว    เริ่มแต่เวลาที่ธุลี    คือกามตกลงไป
ในภายในครั้งเดียว   เพราะคุณความดี  คือสี   คุณความดี   คือความงาม
และคุณความดี    คือความบริสุทธิ์     ถูกขจัดแล้ว.    อนึ่ง    คนทั้งหลาย
แม้จะสะอาด   ดีแล้ว    ก็จะมีสีดำเหมือนฝาเรือน    เริ่มต้นแต่เวลา   ถูก
ควันรม  ฉันใด  พระโยคาวจรทั้งหลาย   ก็ฉันนั้นเหมือนกัน   แม้มีญาณ
บริสุทธิ์เหลือเกิน   ก็จะปรากฏเป็นเหมือนคนผิวดำ   ท่ามกลางมหาชน
ทีเดียว   เพราะถึงความพินาศแห่งคุณความดี   เริ่มต้นแต่เวลาที่ถูกควัน
คือกามารมณ์  ดังนั้น  กามเหล่านี้  อาตมภาพ    จึงประกาศแก่มหาบพิตร
ว่า     เป็นทั้งธุลี     เป็นทั้งควัน      เพราะเป็นเช่นกับด้วยธุลีและควัน
เพราะฉะนั้น   พระปัจเจกพุทธเจ้า  จึงทรงให้พระราชาทรงเกิดอุตสาหะ
ในการบรรพชา   ด้วยพระดำรัสว่า  ข้าแต่มหาบพิตร    พระราชสมภาร
พรหมทัตเจ้า   ขอพระองค์   จงทรงละกามเหล่านี้    ทรงผนวชเถิด
หน้า ๓๔