| บวชได้ พระเจ้าพรหมทัตพระองค์นี้ใด เมื่อทรงตรวจตราดูพุทธการก- |
| ธรรม ด้วยพระญาณที่เกิดขึ้นในพระองค์ แทบบาทมูลของพระพุทธเจ้า |
| ทรงพระนามว่า ทีปังกร ทรงเห็นเนกขัมมบารมีที่ ๓ แล้ว จึงทรง |
| สรรเสริญคุณในเนกขัมมะอย่างนี้ว่า :- |
| ถ้าพระองค์ปรารถนาบรรลุโพธญาณไซร้ |
| พระองค์จงสมาทานบารมีที่ ๓ นี้ไว้ให้มั่นคง |
| ก่อน แล้วจึงไปสู่เนกขัมมบารมี. คนที่อยู่ |
| ในเรือนจำมานาน ๆ ถึงความทุกข์ จะไม่ให้ |
| ความยินดีเกิดขึ้นในเรือนจำนั้น จะแสวงหา |
| ทางพ้นทุกข์อย่างเดียวฉันใด พระองค์ก็เช่น |
| นั้นเหมือนกัน จงเห็นภพทั้งหมดเหมือนเรือน- |
| จำ เป็นผู้บ่ายหน้าสู่เนกขัมมะแล้ว จักบรรลุ |
| สัมมาสัมโพธิญาณ. |
| พระเจ้าพรหมทัตนั้น แม้เป็นผู้ที่พระปัจเจกพุทธเจ้า ตรัส |
| สรรเสริญการบรรพชา แล้วถวายพระพรว่า ขอมหาบพิตร จะทรง |
| ทอดทิ้งกิเลสทั้งหลาย แล้วทรงเป็นสมณะเถิด. จึงตรัสว่า โยมไม่ |
| อาจจะทอดทิ้งกิเลสเป็นสมณะได้. |
๓๕
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๓๗ 