| ๗. โกฏสิมพลิชาดก |
| |
| ว่าด้วยการระวังภัยที่ยังไม่มาถึง |
| |
| [๑๐๘๖] เราเอาพญานาคยาวตั้งพันวามาแล้ว |
| ท่านทรงพญานาคนั้น และเราอยู่ได้ไม่สั่น |
| สะท้าน. |
| [๑๐๘๗] ดูก่อนโกฏสิมพลีเทพบุตร ก็เพราะ |
| เหตุอะไร ? ท่าน เมื่อทรงนกตัวเล็ก ๆ นี้ ที่ |
| มีเนื้อน้อยกว่าเรา จึงกลัวตัวสั่นสะท้านไป. |
| [๑๐๘๘] ดูก่อนพญาครุฑ ท่านมีเนื้อเป็นภัก- |
| ษาหาร นกตัวนี้มีผลไม้เป็นภักษาหาร นกตัวนี้ |
| จักจิกกินลูกนิโครธ ลูกกร่าง ลูกมะเดื่อ และ |
| ลูกโพธิ์ แล้วมาถ่ายรดลำต้นไม้ของเรา. |
| [๑๐๘๙] ต้นไม้เหล่านั้นจะเติบโตขึ้น พวกมัน |
| เกิดในที่อับลมไม่มีอากาศ ที่ข้างเราจักปกคลุม |
| เรา ที่เราไม่ให้เป็นต้นไม้. |
| [๑๐๙๐] ต้นไม้ต้นอื่น ๆ เป็นหมู่ไม้มีรากมีลำต้น |
| ที่มีอยู่ ก็จะถูกสกุณชาติตัวนี้ทำลายไป โดย |
| การนำพืชผลมากิน. |
๓๙๔
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๓๙๖ 