๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕   
         ได้ยินว่า  เขาเป็นคนโง่ไม่รู้อะไร ไม่รู้คุณของพระรัตนตรัย  มี
พระพุทธเจ้าเป็นต้นเลย    ไม่รู้คุณของบุคคลอื่น  ๆ    ด้วยเป็นคนดุร้าย
หยาบคาย  ผลุนผลันพลันแล่น.    ภายหลังภิกษุชาวชนบทรูปหนึ่ง   มา
ด้วยความตั้งใจว่า    เราจักทำการอุปัฏฐากพระพุทธเจ้า    ถึงท่าน้ำแม่น้ำ
อจิรวดี   ได้พูดกับนายติตถวานิกอย่างนี้ว่า :-
         ดูก่อนอุบาสก   อาตมาจักข้ามฟาก    ขอโยมจงให้เรืออาตมภาพ
เถิด.
         นายติตถวานิก   ตอบว่า:-
         ท่านครับ   บัดนี้นอกเวลาแล้ว   ขอให้ท่านอยู่ ณ ที่แห่งหนึ่งใน
ที่นี้.
         ภิ.  ดูก่อนอุบาสก  อาตมาจักอยู่ที่ไหนในที่นี้     ขอจงรับอาตมา
ไปส่งเถิด.
         เขาโกรธพูดว่า   มาที่นี่โว้ยสมณะ   เราจะนำไปส่ง     แล้วได้ให้
พระเถระลงเรือ    ไม่ตรงไปส่ง    แต่พายเรือไปข้างล่าง     ทำให้เรือโคลง
บาตรและจีวรของท่านเปียกน้ำไปถึงฝั่งโดยลำบาก    ส่งขึ้นฝั่งเวลามืดค่ำ.
ต่อมาท่านได้ไปถึงวิหาร วันนั้นไม่ได้โอกาสอุปัฏฐากพระพุทธเจ้า  รุ่งขึ้น
จึงเข้าไปเฝ้าพระศาสดา  ถวายบังคมแล้วนั่งอยู่  ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง  เป็น
หน้า ๔