| [๑๑๐๓] ดูก่อนเทวดา ชนเหล่าใดไม่รู้ธรรม คือ |
| สัญญมะและทมะ เมื่อชนเหล่านั้นหลับแล้ว |
| เพราะประมาท ข้าพเจ้าตื่นอยู่. |
| [๑๑๐๔] พระอริยเจ้าเหล่าใดสำรอกราคะโทสะ |
| และอวิชชาออกแล้ว เมื่อพระอริยเจ้าเหล่านั้น |
| ตื่นอยู่ ข้าพเจ้าก็เป็นผู้หลับแล้ว ท่านเทวดา. |
| [๑๑๐๕] เมื่อพระอริยบุคคลทั้งหลายตื่นอยู่ ข้าพเจ้า |
| ชื่อว่า เป็นผู้หลับแล้วอย่างนี้ แต่เมื่อคน |
| ทั้งหลายหลับแล้ว ข้าพเจ้าชื่อว่าเป็นผู้ตื่นอย่าง |
| นี้ ข้าพเจ้าเข้าใจปัญหาข้อนี้อย่างนี้ ข้าพเจ้า |
| แก้ปัญหาของท่านอย่างนี้. |
| [๑๑๐๖] ถูกแล้ว เมื่อพระอริยเจ้าทั้งหลายตื่นอยู่ |
| ท่านเป็นผู้หลับแล้ว แต่เมื่อคนทั้งหลายหลับ |
| แล้ว ท่านเป็นผู้ตื่นดีแล้ว ท่านเข้าใจปัญหา |
| ของข้าพเจ้าข้อนี้ดีแล้ว ท่านตอบปัญหาของ |
| ข้าพเจ้าถูกต้องแล้ว. |
| จบ ชาครชาดกที่ ๙ |
๔๐๙
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๔๑๑ 