| บรรดาบทเหล่านั้น. บทว่า โกธ ตัดบทเป็น โก อิธ ความว่า |
| ในโลกนี้ใคร. บทว่า โก เมตํ ความว่า เทวดาถามว่า ใครรู้ชัดปัญหา |
| ข้อนี้ของเรา. บทว่า โก ตํ ปฏิภณ ความว่า ใครจะตอบปัญหาที่เรา |
| ถามข้อนั้น ๆ ของเราได้ คือว่าใครจักสามารถกล่าวแก้ปัญหาได้. |
| พระโพธิสัตว์ได้ฟังคำนั้นแล้ว จึงกล่าวคาถานี้ว่า :- |
| เมื่อพระอริยเจ้าทั้งหลายตื่นอยู่ ข้าพเจ้า |
| เป็นผู้หลับแล้ว แต่เมื่อคนทั้งหลายหลับแล้ว |
| ข้าพเจ้าเป็นผู้ตื่น ข้าพเจ้าเข้าใจปัญหาข้อนั้น |
| ข้าพเจ้าจะแก้ปัญหาของท่านได้. |
| ดังนี้แล้ว ถูกเทวดานั้น ถามคาถานี้ว่า :- |
| เมื่อคนทั้งหลายตื่นอยู่ ท่านจะเป็นผู้ |
| หลับได้อย่างไร เมื่อคนทั้งหลายหลับแล้ว |
| ท่านจะเป็นผู้ตื่นได้อย่างไร ท่านเข้าใจปัญหา |
| ข้อนี้อย่างไร ท่านจะแก้ปัญหาของข้าพเจ้า |
| อย่างไร ? ดังนี้ |
| เมื่อจะพยากรณ์เนื้อความนั้น จึงได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า :- |
| ดูก่อนเทวดา ชนเหล่าใดไม่รู้ธรรม คือ |
| สัญญมะและทมะ เมื่อชนเหล่านั้นหลับแล้ว |
๔๑๒
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๔๑๔ 