ถวายแก่พระปัจเจกพุทธเจ้าเหล่านี้      แล้วเข้าไปเฝ้าท่านทูลว่า      ข้าแต่
พระองค์ผู้เจริญ   ข้าพระองค์มีขนมกุมมาสในมือ ๔ ก้อน   ข้าพระองค์
ขอถวายขนมเหล่านี้แก่พระองค์ทั้งหลาย    ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ    ดังข้า
พระองค์ขอโอกาส  ขอพระองค์ทั้งหลายจงทรงรับเถิด  แม้เมื่อเป็นเช่นนี้
บุญนี้  จักมีแก่ข้าพระองค์ เพื่อประโยชน์และความสุขตลอดกาลนาน  ได้
ทราบการทรงรับนิมนต์ของพระองค์ท่านแล้ว  ก็ตกแต่งอาสนะ ๔ ที่โดย
พูนทรายขึ้นลาดกิ่งไม้และผ้าเปลือกไม้ไว้บนกองทรายเหล่านั้น   นิมนต์
พระปัจเจกพุทธเจ้าให้ประทับนั่งตามลำดับแล้ว  เอากระทงใบไม้ตักน้ำมา
หลั่งทักขิโณทก   วางขนมกุมาส  ๔  ก้อนลงในบาตร  ๔ ใบ  นมัสการแล้ว
ทูลว่า  ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ  ด้วยผลแห่งการถวายขนมกุมมาสเหล่านั้น
ขึ้นชื่อว่าการเกิดในเรือนคนจน   ขอจงอย่ามีเลย   ขอให้การถวายทานนี้
จงเป็นปัจจัยแห่งการบรรลุพระสัพพัญญุตญาณ.       พระปัจเจกพุทธเจ้า
ทั้งหลายก็เสวยทันที      ในที่สุดแห่งการเสวย     ทรงทำอนุโมทนาแล้ว
ได้ทรงเหาะไปสู่เงื้อมเขานันทมูลนั่นเอง.    พระโพธิสัตว์ประคองอัญชลี
แล้วเอาปีติที่ไปในพระปัจเจกพุทธเจ้าเป็นอารมณ์  พอพระปัจเจกพุทธ-
เจ้าเหล่านั้นละสายตาไปแล้วก็ไป ณ ที่ทำงานของตน.  แม้ท่านทำกรรม
เพียงเท่านี้  แต่รำลึกถึงทานนั้นตลอดอายุถึงแก่กรรมแล้ว  ก็ถือกำเนิดใน
พระอุทรของพระอัครมเหสี  ของพระเจ้าพาราณสี.  พระญาติทั้งหลายได้
ถวายพระนามว่า  พรหมทัตกุการ.  ท้าวเธอ  จำเดิมแต่เวลาที่ตนเสด็จดำ
เนินไปด้วยพระบาท  ทรงเห็นกิริยาอาการของตนในชาติก่อนปรากฏชัด