| พระคุณของพระปัจเจกพุทธเจ้าทั้งหลายว่า สิริสมบัติแม้ทั้งหมดนี้ คือ |
| ห่อทองห่อนี้ ๑ ดอกไม้ทอง ๑ เศวตรฉัตร ๑ ช้างม้าและรสที่เป็น |
| ราชพาหนะเหล่านี้ จำนวนหลายพัน ๑ ห้องคลังที่เต็มด้วยแก้วมณี |
| และแก้วมุกดาเป็นต้น ๑ แผ่นดินใหญ่ที่เต็มไปด้วยธัญชาตินานาชนิด ๑ |
| เหล่านารีที่เทียบเคียงกับสาวอัปสร ๑ เป็นสมบัติของเรา ไม่ใช่ของ |
| คนอื่น แต่เป็นสิ่งที่อาศัยการถวายขนมกุมมาส ๔ ก้อน แก่พระปัจเจก |
| ๔ องค์นั่นเอง สมบัตินั้นเราได้มาเพราะอาศัยพระปัจเจกพุทธเจ้าเหล่า |
| นั้น ดังนี้ แล้วได้กระทำกรรมของตนให้ปรากฏแล้ว. เมื่อพระองค์ |
| ทรงรำลึกถึงผลกรรมนั้นแล้ว พระสรีระทั้งสิ้นเต็มเปี่ยมไปด้วยปีติ. |
| พระองค์ทรงมีพระราชหฤทัยชุ่มเย็นด้วยปีติ เมื่อทรงขับเพลงขับที่ทรง |
| อุทานออกมา ที่ท่ามกลางมหาชน ได้ตรัสคาถา ๒ คาถา ว่า :- |
| ได้ยินว่า การปรนนิบัติพระอโนมทัสสี- |
| ปัจเจกพุทธเจ้าทั้งหลาย มีผลหาน้อยไม่ เชิญ |
| ผลของการถวายก้อนขนมกุมมาสที่แห้งและ |
| มีรสจืดชืดเถิด โปรดดูผลแห่งการถวายก้อน |
| ขนมกุมมาสที่เป็นเหตุให้เรามีช้าง โคม้า ทรัพย์ |
| และข้าวเปลือกมากมาย ทั้งแผ่นดิน ทั้งสิ้น |
| และนางนารีเหล่านี้ ที่เปรียบด้วยนางอัปสร |
| เชิญดูผลของการถวายก้อนขนมกุมมาสเถิด. |
๔๒๔
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๔๒๖ 