บุญอันล้ำเลิศย่อมเจริญ   แก่ชนทั้งหลาย
           ผู้เลื่อมใสแล้ว     ในบุคคลผู้ล้ำเลิศแล    อายุ
           วรรณะ    ยศ   เกียรติ  ความสุขและกำลังอัน
           ล้ำเลิศ  ก็เจริญ. ผู้มีปัญญา ผู้ให้ของอันล้ำเลิศ
           ตั้งมั่นแล้ว  ในธรรมอันล้ำเลิศ   เป็นภูต   คือ
           เทวดาก็ตาม มนุษย์ก็ตาม ผู้ถึงความล้ำเลิศแล้ว
           ย่อมบรรเทิงใจ นี้เป็นขุมทรัพย์ที่อำนวยสมบัติ
           ทุกอย่างแก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย.
         พระราชาและพระมเหสีทั้ง ๒ พระองค์นั้น   ครั้นตรัสกรรมเก่า
โดยพิสดารด้วยประการอย่างนี้แล้ว  จำเดิมแต่นั้นมา   ทรงให้สร้างศาลา
๖  แห่ง   คือที่ประตูพระนคร ๔ แห่ง  ที่กลางพระนคร ๑ แห่ง   ที่ประตู
พระราชวัง  ๑  แห่ง   ทรงกระทำชมพูทวีปทั้งสิ้นให้กระฉ่อน   ยังมหา-
ทานให้เป็นไป  ทรงรักษาศีล  รักษาอุโบสถ  ในอวสานต์แห่งพระชนม์
ชีพ  ได้ทรงมีสวรรค์เป็นที่ไปในเบื้องหน้า.
         พระศาสดา  ครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแล้ว  ทรงประชุม
ชาดกไว้ว่า    พระราชเทวีในครั้งนั้น   ได้แก่    มารดาพระราหุล   ส่วน
พระราชา  ได้แก่   เราตถาคต   ฉะนั้นแล.
                  จบ  อรรถกถากุมมาสปิณฑชาดกที่ ๑๐