๑๑.  ปรันตปชาดก

ว่าด้วยลางบอกความชั่วและภัยที่จะมาถึง

         [๑๑๑๔]   บาปจักมาถึงข้าพระองค์  ภัยจักมาถึงข้า
           พระองค์   เพราะมนุษย์หรือมฤคก็ไม่รู้เขย่ากิ่ง
           ไม้ในครั้งนั้น.
         [๑๑๑๕]   ความใคร่ของเราในภรรยาผู้หวาดกลัว ที่
           อยู่ไม่ไกลจักทำให้เราผอมเหลือง เหมือนกิ่งไม้
           ทำให้นายปรันตปะผอมเหลืองฉะนั้น.
         [๑๑๑๖]   ภริยาผู้น่ารักใคร่  ไม่มีที่ติอยู่ในบ้าน  จัด
           เศร้าโศกถึงเรา       ความเศร้าโศกจักทำให้เธอ
           ผอมเหลือง    เหมือนกิ่งไม้ทำให้นายปรันตปะ
           ผอมเหลืองฉะนั้น.
         [๑๑๑๗]   หางตาที่หล่อนชำเลืองมาหาฉันก็ดี  การ
           ยิ้มของหล่อนก็ดี  ถ้อยคำที่หล่อนเปล่งออกมา
           ก็ดี  จักทำให้เราผอมเหลือง  เหมือนกิ่งไม้ทำให้
           นายปรันตปะผอมเหลืองฉะนั้น.