[๑๑๑๘]   เสียงกิ่งไม้ได้มาประจักษ์แน่นอนแล้ว
           เสียงนั้นเห็นจะมาแจ้งเหตุให้ตัวเจ้าทราบแน่
           นอนแล้ว  ผู้ที่สั่นกิ่งไม้นั้นได้บอกเรื่องนั้นอย่าง
           แน่นอน.
         [๑๑๑๙]   เรื่องนี้แลที่ตัวเจ้าคนโง่คิดว่า     กิ่งไม้ที่
           มนุษย์หรือมฤคก็ไม่ทราบเขย่าแล้วในครั้งนั้น
           ได้มาถึงตัวเจ้าแล้ว.
         [๑๑๒๐]   เจ้าได้รู้อย่างนั้นแล้ว  เจ้ายังลวงเสด็จพ่อ
           ของฉันไปฆ่าแล้วเอากิ่งไม้ปิดไว้ บัดนี้  ภัยจัก
           มาถึงเจ้าบ้างละ.
                             จบ  ปรันตปชาดกที่  ๑๑

อรรถกถาปรันตปชาดกที่  ๑๑

         พระศาสดาเมื่อประทับอยู่  ณ  พระเวฬุวันมหาวิหาร ทรงปรารภ
การตะเกียกตะกายของพระเทวทัต    เพื่อจะปลงพระชนม์พระศาสดา
แล้วจึงตรัสเรื่องนี้    มีคำเริ่มต้นว่า    อาคมิสฺสติ  เม  ปาปํ   ดังนี้.
         ความพิสดารว่า ในครั้งนั้นภิกษุทั้งหลาย  ตั้งเรื่องสนทนากันขึ้น
ว่า  ดูก่อนอาวุโส  พระเทวทัตตะเกียกตะกาย  เพื่อจะปลงพระชนม์พระ-