๔๕๐    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๔๕๒
                        เสียงกิ่งไม้ได้มาประจักษ์แน่นอนแล้ว
           เสียงนั้นเห็นจะมาแจ้งเหตุ   ให้ตัวเจ้าทราบแน่
           นอนแล้ว       ผู้ที่สั่นกิ่งไม้นั้นได้บอกเรื่องนั้น
           อย่างแน่นอน       เรื่องนี้เจ้าแลที่ตัวคนโง่คิดว่า
           กิ่งไม้ที่มนุษย์หรือมฤคก็ไม่ทราบ  เขย่าแล้วใน
           ครั้งนั้นได้มาถึงเจ้าแล้ว.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   อคมา  ความว่า  เสียงของกิ่งไม้นั้น
ได้มาถึงคือมาประจวบตัวเจ้าเข้าแล้ว.  บทว่า   อสํสิ  นูน  โส  ตว  ความ
ว่า   เสียงเห็นจะบอกเหตุแต่เจ้า. บทว่า   อกฺขาตํ   นูน  ตํ   เตน   ความว่า
สัตว์ได้สั่นกิ่งไม้นั้น  ในครั้งนั้นสัตว์นั้นได้บอกเหตุนั้นแน่นอนอย่าง
นี้ว่า   เขาฆ่าบิดาของท่าน   บทว่า   สมาคมฺม  ได้แก่  สงฺคมฺม  หมาย
ความว่า  ได้มาถึงแล้ว.   มีคำอธิบายว่า   ข้อที่เราผู้เป็นคนโง่ได้มีสิ่งที่คิด
คือถึงที่ปริวิตกว่า   ภัยจักเกิดขึ้นแก่เรา  จากมนุษย์หรือมฤคที่เขย่ากิ่งไม้
ในครั้งนั้นนี้ได้มาประจวบกับเราแล้ว.
         ต่อจากนั้น   พระราชกุมารก็ได้ตรัสคาถาสุดท้ายว่า
                        เจ้าได้รู้อย่างนั้นแล้ว       เจ้ายังลวงเสด็จ
           พ่อของฉันไปฆ่าแล้วเอากิ่งไม้ปิดไว้  บัดนี้  ภัย
           จักมาถึงเจ้าบ้าง.
หน้า ๔๕๑