จึงไม่ถือความพอใจของเขาเป็นเกณฑ์     นำหญิงที่มีชาติตระกูลเสมอกัน
มาให้เขา.  เขาก็มิได้คัดค้านมารดา  ได้อยู่ร่วมกันกับหญิงนั้น.   แม้หญิง
นั้นก็คิดว่า      สามีของเราบำรุงเลี้ยงมารดาด้วยความอุตสาหะอันยิ่งใหญ่
แม้เราก็ควรจักบำรุงเลี้ยงท่าน     เมื่อเราทำอย่างนี้ก็จักเป็นที่รักของสามี
คิดดังนี้แล้วก็บำรุงแม่ผัวโดยเคารพ.   อุบาสกผู้เลี้ยงมารดาคิดว่า  หญิงนี้
บำรุงเลี้ยงมารดาของเราโดยเคารพ   จึงนับแต่นั้นมาเขาได้ให้ของกินที่มี
รสอร่อยที่ได้มา ๆ แก่นางผู้เดียว.    ครั้นเวลาต่อมา   หญิงนั้นคิดว่าบุรุษ
ผู้นี้     ให้ของกินที่มีรสอร่อย ๆ ที่ได้มา ๆ แก่เราเท่านั้น    เขาคงจักต้อง
การขับไล่มารดาเป็นแน่    เราจักทำอุบายขับไล่แก่เขา    นางลืมตัวคิดไป
โดยไม่ไตร่ตรองอย่างนี้    วันหนึ่ง  จึงบอกสามีว่า   คุณพี่   เมื่อพี่ออกไป
ข้างนอก    มารดาของพี่ด่าฉัน.   เขาได้นิ่งเสีย    นางคิดว่าเราจักใส่โทษ
หญิงแก่นี้    แล้วทำตระกูลผัวให้แก่บุตร.   ตั้งแต่นั้นมาเมื่อนางจะให้ข้าว
ยาคู   ก็ให้ที่ร้อนจัดบ้าง  เย็นจัดบ้าง ไม่เค็มบ้าง  เค็มจัดบ้าง.  เมื่อแม่ผัว
บอกว่า   แม่หนู   ข้าวยาคูร้อนจัด   หรือเค็มจัด  นางก็เติมน้ำเย็นใส่เสีย
จนเต็ม.   เมื่อแม่ผัวบอกอีกว่า   เย็นมากไป   เค็มมากไป    นางก็ส่งเสียง
ขึ้นว่า   เมื่อก็แม่บอกว่า   ร้อนจัด    เค็มจัด    ใครจักสามารถทำให้ถูกใจ
แม่ได้    แม้น้ำสำหรับอาบ    นางก็ต้มจนร้อนจัดแล้วราดบนหลัง.   เมื่อ
แม่ผัวบอกว่า    แม่หนู    หลังแม่ไหม้หมดแล้ว    นางก็เอาน้ำเย็นเติมใส่
เสียจนเต็ม.    เมื่อแม่ผัวบอกว่า   เย็นจัดไป   แม่หนู    นางก็เที่ยวพูดกับ
ชาวบ้านว่า  แม่ผัวฉันพูดว่า  น้ำสำหรับอาบร้อนจัดอยู่เดี๋ยวนี้  แล้วกลับ