ทั้งหลาย   จะไม่อยู่บนภูเขานั้นที่ไม่ทำให้แตก-
           ต่างกัน.
         [๘๕๔]   เขาเนรุนี้จะไม่คบคนที่เลว      คนชั้นสูง
           แต่คนขนาดกลาง    เขาเนรุทำให้สัตว์ไม่แตก
           ต่างกัน     เชิญเถิดพวกเราจะละทิ้งเขาเนรุนั้น
           เสีย.
                             จบ  เนรุชาดกที่  ๔

อรรถกถาเนรุชาดกที่  ๔

         พระศาสดาเมื่อประทับอยู่   ณ  พระวิหารเชตวัน       ทรงปรารภ
ภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง   จึงตรัสเรื่องนี้มีคำเริ่มต้นว่า   กาโกลา  กากสงฺฆา  จ
ดังนี้.
         ได้ยินว่า     ภิกษุรูปนั้นเรียนพระกรรมฐาน     ในสำนักของพระ-
ศาสดา    แล้วได้ไปยังหมู่บ้านชนบทตำบลหนึ่ง.   คนทั้งหลายเลื่อมใส
ในอิริยาบทของท่าน ให้ท่านฉันแล้ว รับปฏิญญาท่าน  สร้างบรรณศาลา
ในป่าให้ท่านอยู่ที่บรรณศาลานั้น       และพากันถวายสักการะท่านอย่าง
เหลือเฟือ.    ครั้งนั้น   ภิกษุอื่นซึ่งเป็นพวกสัตตวาทะได้มา    ณ   ที่นั้น.
คนเหล่านั้นได้ฟังคำของภิกษุเหล่านั้นแล้ว   พากันสละเถรวาททิ้ง   เชื่อ