บรรดาบทเหล่านั้น     บทว่า   อนุวิจฺจ   ความว่า  ท่านจงตริตรอง
คือรู้ให้ชัดเจน.
         บทว่า   โก   นุ    ตเวตสํสิ    ความว่า    ใครหนอบอกความนี้แก่
ท่าน ?
         ท้าวสักกเทวราช   เมื่อจะทรงแสดงพระองค์เปรียบด้วยธรรมอัน
ประเสริฐ  คือธรรมอันสูงสุด  จึงตรัสอย่างนี้ว่า   สหสฺสเนตฺโต
         นางได้ฟังดังนั้นแล้ว  จึงได้กล่าวคาถา  ๒  คาถาว่า :-
                        ข้าแต่ท่านผู้ประเสริฐ  ในข้อที่ว่า   ธรรม
           สูญแล้วนี้  ข้าพเจ้านึกมั่นใจเอาเอง   ในข้อที่ว่า
           ธรรมไม่มีสูญนี้      ข้าพเจ้ายังสงสัย      เพราะ
           เดี๋ยวนี้   คนมีบาปย่อมมีความสุข.
                        เช่นหญิงสะใภ้ของข้าพเจ้าเป็นหญิงหมัน
           นางทุบตีขับไล่ข้าพเจ้าแล้วคลอดบุตร  เดี๋ยวนี้
           นางได้เป็นใหญ่แห่งตระกูลทั้งหมด  ข้าพเจ้า
           ถูกทอดทิ้ง  ไม่มีที่พึ่งอยู่คนเดียว.
         บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า  ทฬฺหปฺปมาณํ  ความว่า  หญิงนั้น
กล่าวว่า   ข้าแต่ท่านพราหมณ์   ในข้อที่วาธรรมสูญแล้วนี้  ข้าพเจ้ามั่นใจ
แน่นอนอย่างปราศจากข้อสงสัย.