บทว่า   เย   เย   ความว่า  เมื่อหญิงนั้นจะแสดงเหตุในข้อที่ธรรม
นั้นเป็นของสูญแล้ว  จึงกล่าวอย่างนี้.
         บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า  วธิตฺวาน  ความว่า  นางทุบตี  ขับไล่.
         บทว่า   อปวิฏฺ€า   ความว่า   ข้าพเจ้าถูกทอดทิ้งไม่มีที่พึ่ง   ต้อง
อยู่ผู้เดียว.
         ต่อแต่นั้น   ท้าวสักกะได้กล่าวคาถาที่  ๖  ว่า :-
                        เรายังเป็นอยู่  ยังไม่ตาย  เรามาในที่นี้
           เพื่อประโยชน์สำหรับท่านโดยเฉพาะ  หญิง
           สะใภ้คนใดทุบตีขับไล่ท่าน  แล้วคลอดบุตร
           เราจักทำหญิงสะใภ้คนนั้นพร้อมทั้งบุตร  ให้
           เป็นเถ้าธุลีเดี๋ยวนี้.
         บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า  โว  เป็นเพียงนิบาต.
         นางได้ฟังดังนั้นแล้วคิดว่า     เราพูดอะไรไป    เราจักทำอาการที่
หลานของเราจะไม่ตาย   แล้วกล่าวคาถาที่ ๗ ว่า :-
                        ข้าแต่เทวราช  พระองค์ทรงพอพระทัย
           เสด็จมาในที่นี้  เพื่อประโยชน์สำหรับหม่อมฉัน
           โดยเฉพาะอย่างนี้       ขอให้หม่อมฉัน        บุตร