ลูกสะใภ้     และหลานได้อยู่เรือนร่วมกันโดย
           ความบันเทิงเถิด.
         ลำดับนั้น   ท้าวสักเทวราช   จึงได้ตรัสคาถาที่  ๘  แก่นางว่า :-
                        ดูก่อนแม่กาติยานี       เธอชอบใจเช่นนั้น
           ก็ตาม   เธอถึงจะถูกทุบตีขับไล่   ก็ไม่ละธรรม
           คือความเมตตา  ขอให้เธอพร้อมทั้งบุตร  ลูก
           สะใภ้และหลาน  จงอยู่ร่วมเรือนกันโดยความ
           บันเทิงเถิด.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า     หตาปิ    สนฺตา    ความว่า    เธอ
แม้ถึงจะถูกทุบตี   แม้ถึงจะถูกขับไล่   ก็ยังไม่ละธรรมคือความเมตตาใน
เด็ก ๆ เมื่อเป็นเช่นนั้น  เธอปรารถนาอย่างใด  ก็จงสมประสงค์อย่างนั้น
เราเลื่อมใสในคุณธรรมนี้ของเธอ.
         ก็แหละท้าวสักกเทวราช    ครั้นตรัสอย่างนี้แล้วก็ประดับตกแต่ง
พระองค์  ประทับยืนอยู่บนอากาศด้วยอานุภาพของพระองค์ แล้วตรัสว่า
ก่อนแม่กัจจานี    เธออย่ากลัวเลย     ทั้งลูก     และลูกสะใภ้ของเธอจักมา
ด้วยอานุภาพของเราจักขอขมาโทษในระหว่างทาง     แล้วจักพาท่านไป
ท่านจงเป็นผู้ไม่ประมาท   ดังนี้แล้ว  เสด็จไปสู่วิมานของพระองค์.