๔๗๔    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๔๗๖
รู้ความสำเร็จผลแห่งเสียง   ที่ข้าพเจ้าได้ฟังจริงหรือ ?
         ถูกแล้ว   มหาบพิตร.
         ถ้าเช่นนั้น    ขอพระคุณเจ้า   ได้กรุณาชี้แจงความสำเร็จผลแห่ง
เสียงที่ข้าพเจ้าได้ฟังนั้น   แก่ข้าพเจ้าด้วยเถิด.
         มหาบพิตร   จะไม่มีอันตรายไร ๆ  แก่พระองค์เลย  เพราะได้ทรง
สดับเสียงเหล่านั้น   ก็นกยางตัวหนึ่งมีอยู่ที่สวนเก่า    นกยางนั้นเมื่อไม่
ได้เหยื่อ   ถูกความหิวครอบงำ ได้ร้องขึ้นเป็นเสียงแรก  พระดาบสกราบ
ทูลดังนี้แล้ว   โดยที่กำหนดรู้กิริยาของนกยางด้วยญาณของตน     จึงได้
กล่าวคาถาที่  ๑  ความว่า :-
                        สระมงคลโบกขรณีนี้   แต่ก่อนเป็นที่ลุ่ม
           ลึก   มีน้ำมาก   มีปลามาก  เป็นที่อยู่อาศัยของ
           พญานกยาง    เป็นที่อยู่แห่งบิดาของเรา   บัดนี้
           น้ำแห้ง   วันนี้พวกเราจะพากันเลี้ยงชีพด้วยกบ
           ถึงพวกเราจะถูกความหิวบีบคั้นถึงเพียงนี้    ก็
           จะไม่ละที่อยู่.
         บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า  อิทํ   พระดาบสกล่าวหมายถึงสระ-
โบกขรณีที่เป็นมงคลนั้น    เมื่อก่อนมีน้ำไหลซึมไปตามสุมทุมพุ่มไม้ที่อยู่
ในน้ำ  จึงมีน้ำมาก  มีปลามาก  แต่เดี๋ยวนี้กลายเป็นสระมีน้ำน้อย  เพราะ-
น้ำแห้งขอดเสียแล้ว.
หน้า ๔๗๕