มหาบพิตร   เขาตาบอดข้างหนึ่งหรือ ?
         พระราชา   ถูกแล้ว   ท่านผู้เจริญ
         ก่อนมหาบพิตร   แม่กาตัวหนึ่งทำรังอยู่ที่เสาระเนียดประตูโรง
ช้าง   ออกไข่    ฟักไข่แล้ว    ลูกก็ออกจากฟองไข่    นายควาญช้างขี่ช้าง
เข้าออกจากโรงช้าง   เอาขอตีแม่กาบ้าง   ลูกกาบ้าง   รื้อรังเสียบ้าง     แม่
กาได้รับความลำบากเช่นนั้น  จึงร้องขอให้นัยน์ตานายควาญช้างนั้นบอด
เสียทั้งสองข้าง.   ถ้าพระองค์จะทรงมีพระทัยเมตตาแก่แม่กา    โปรดเรียก
นายพันธุระนั้นมา    จงห้ามอย่าให้รื้อรังอีก.      พระราชาให้หาตัวนาย-
พันธุระมา   ทรงบริภาษแล้วไล่ออก     แล้วทรงตั้งคนอื่นเป็นนายควาญ-
ช้างแทน.
         พระดาบสกราบทูลต่อไปว่า   ดูก่อนมหาพิตร    มีแมลงภู่ตัวหนึ่ง
อยู่ที่ช่อฟ้ามหาปราสาท     กัดกระพี้กินหมดแล้ว    ไม่อาจกัดแก่นกินได้
เมื่อไม่ได้อาหารก็ไม่อาจออกไป  จึงคร่ำครวญเป็นเสียงที่สาม  แม้เพราะ
เหตุนั้น    ภัยก็มิได้มีแก่พระองค์    ดังนี้แล้ว    โดยที่กำหนดรู้กิริยาของ
แมลงภู่นั้นด้วยญาณของตน   จึงกล่าวคาถาที่   ๓  ความว่า :-
                        ดูก่อนมหาบพิตร  คติของกระพี้ไม้นั้นมี
           อยู่เพียงใด  กระพี้ไม้ทั้งหมด  แมลงภู่เจาะกิน
           สิ้นแล้วเพียงนั้น  แมลงภู่หมดอาหารแล้ว  จึง
           ไม่ยินดีในไม้แก่น.