บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   ทุมสาขานิเกตินี  ความว่า   ทำรัง
อาศัยอยู่อย่างสบาย   ที่ต้นไม้กิ่งไม้ที่มีดอกบานสะพรั่ง.
         ก็แหละครั้นกราบทูลอย่างนี้แล้ว   ได้กราบทูลต่อไปว่า    ดูก่อน
มหาบพิตร   นกดุเหว่านั้นดิ้นรน  ขอพระองค์จงปล่อยนกดุเหว่านั้นเถิด.
พระราชารับสั่งให้กระทำตามนั้น.   พระดาบสกราบทูลต่อไปว่า ในพระ-
ราชวังของพระองค์มีเนื้อที่เลี้ยงไว้ตัวหนึ่งมิใช่หรือ ?
         พระราชาตรัสว่า   มีขอรับ.
         พระดาบสกราบทูลว่า  เนื้อนั้นเป็นนายฝูง  คิดถึงนางเนื้อของตน
ดิ้นรนด้วยอำนาจกิเลส    จึงได้ร้องขึ้นเป็นเสียงที่ห้า    แม้เพราะเหตุนั้น
ภัยก็มิได้มีแก่พระองค์ดังนี้    แล้วกล่าวคาถาที่  ๕  ความว่า :-
                        ไฉนหนอ    เราจึงจะไปจากที่นี่   ให้พ้น
           พระราชนิเวศน์ไปเสียได้  เราจักนำหน้าฝูง  ไป
           ดื่มน้ำที่ดีเลิศได้.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   อคฺโคทกานิ   ความว่า  เมื่อไรหนอ
แล  เราจักนำหน้าฝูงไปดื่มน้ำที่ดีเลิศ  ซึ่งเนื้ออื่น ๆ ยังไม่เคยดื่มมาก่อน.
         พระมหาสัตว์ผู้ดาบส    ได้กราบทูลขอให้พระราชาทรงปล่อยเนื้อ
นั้นไป     แล้วกราบทูลต่อไปว่า   ดูก่อนมหาบพิตร   ในพระราชวังของ
พระองค์มีลิงที่เลี้ยงไว้ตัวหนึ่งมิใช่หรือ ?  เมื่อพระราชารับสั่งว่า มีขอรับ